โครงการรักวรรณกรรมไทย ยังคงเดินหน้าหาวรรณกรรมชิ้นเยี่ยมของนักเขียนร่วมสมัย นำมาจัดพิมพ์ให้นักอ่านกันอย่างต่อเนื่อง อย่างคราวนี้ ก็มีงานของพิบูลศักดิ์ ละครพล จัดพิมพ์ออกมาพร้อมกันถึงสองเล่ม คือ "ทุ่งหญ้าสีน้ำเงิน" กับ "วัยฝันวันเยาว์"
เฉพาะ "วัยฝันวันเยาว์" สำนักพิมพ์เคยจัดพิมพ์ไปเมื่อปี ๒๕๓๗ แต่การพิมพ์หนนั้นมีข้อผิดพลาดในแง่เครดิตหนังสือที่บอกว่างานเขียนชิ้นนี้ได้รับรางวัลชมเชย ทั้งที่ข้อมูลถูกต้องควรต้องบอกว่า "วัยฝันวันเยาว์" เป็นหนังสือที่ได้รับรางวัลดีเด่นจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ในงานสัปดาห์หนังสือ ปี ๒๕๒๘ ดังที่แก้ไขในการพิมพ์ใหม่หนนี้แล้ว
วัยฝันวันเยาว์ โดยเนื้อหาของหนังสือนับเป็นซีกเสี้ยวชีวิตวัยเด็ก และจำเพาะเลือกมาแต่ด้านที่งดงามของผู้เขียน นำเสนอแก่ผู้อ่านในรูปแบบของบันเทิงคดี อย่างที่เรียกว่าเรื่องสั้นชุด ที่ครั้นพอเขียนร้อยเรียงเรื่อยกันไปจนจบชุดแล้ว ก็กลับกลายเป็นนิยายเรื่องหนึ่ง และให้บังเอิญอีกว่านิยายเรื่องนี้ ในอีแง่มุมก็มองได้ว่าเป็นเสมือนหนึ่งอัตชีวประวัติผู้เขียน เพียงแต่นักเขียนเมื่อเขียนเรื่องของตัวเอง ก็ไม่ค่อยเห็นมีใครเรียกงานทำนองนี้ว่าอัตชีวประวัติ เช่นเดียวกับพิบูลศักดิ์ ละครพล พิบูลศักดิ์ ละครพล ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในตำนานของสี่นักเขียนมือทอง ที่ร่วมยุคสร้างงานเขียนด้วยกันมาอย่างกรณ์ ไกรลาศ ที่ปัจจุบันคือ ปกรณ์ พงศวราภา บอสใหญ่ในเครือจีเอ็มกรุ๊ป นิเวศ กันไทยราษฎร์ นักเขียนผู้มากมายบทบาท และก็มกุฎ อรดี หรือนิพพานฯ ที่ปัจจุบันเป็นบรรณาธิการสำนักพิมพ์ผีเสื้อ
นอกจากตำนานดังว่า ดูเหมือนพิบูลศักดิ์ ละครพล ยังจะเป็นหนึ่งในตำนานของนักเขียนผู้มีบทบาทที่เป็นต้นแบบและเป็นแรงบันดาลใจอะไรบางอย่างให้กับคนหนุ่มสาวหลายคน ได้ก้าวเดินเข้ามาเป็นนักเขียน กวี แม้แต่คนทำหนังสือ ทั้งนี้ก็เนื่องจากผลงานอันหลากหลายของเขา อาทิ ถนนสีแดง หุบเขาแสงตะวัน ขอความรักบ้างได้ไหม ชูมาน บทกวีแห่งความรัก ความรักจะอยู่กับเรา ดอกไม้ถึงคนหนุ่มสาว และโดยเฉพาะนิตยสารสู่ฝัน ที่เขาก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ๒๕๒๖ นับเป็นนิตยสารกวีนิพนธ์เพียงเล่มแรกและเล่มเดียวที่ส่งผลถึงคนหนุ่มสาวในยุคนั้น
ขณะที่ลักษณะงานวรรณกรรมของพิบูลศักดิ์ ละครพลมีจุดเด่นอยู่ที่การใช้ภาษาและอารมณ์เรื่องอันสอดคล้องกับแก่นเรื่องที่มักนำเสนอเรื่องของความรัก ความผูกพันและการจากพราก ความเหงาและโดดเดี่ยว อีกทั้งยังมีแก่นแกนที่เป็นสังคมในอุดมคดีอันสะท้อนจากปัญหาทางสังคมที่ปรากฏอยู่ โดยพิบูลศักดิ์ ละครพล จะมีวิธีการเขียยนเรื่องที่ไม่เน้นพล็อตเรื่อง หากเลือกขับเน้นแต่สีสันบรรยากาศเรื่อง หรือให้รายละเอียดของฉากเรื่องที่เปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล จนพิบูลศักดิ์ ละครพลได้ชื่อเขียนเรื่องเหมือนเขียนรูป หรือเหมือนจิตรกรใช้พู่กันแต่งแต้มสีสันต่างๆ ลงไปในภาพ จนภาพหรือเรื่องที่เขียนโดดเด่นเป็นที่ประทับใจของผู้อ่าน ดังเรื่อง "วัยฝันวันเยาว์" ที่ท่านจะได้อ่านนี้ค่ะ